Po co chodzę do kościoła?

Ci, co chodzą regularnie do kościoła, aby uczestniczyć w niedzielnej Mszy św., zauważą zapewne zmieniającą się na przestrzeni roku liczbę wiernych biorących w niej udział. Gdyby tę liczby przenieść na wykres, otrzymalibyśmy linię zbliżoną do sinusoidy o, niestety, dość dużej amplitudzie. Świadczy to o tym, że wielu katolików, nie tylko w naszej parafii, uczestniczy we Mszy św. częściej lub rzadziej, a nawet incydentalnie. 
Najwięcej wiernych widać w kościele w czasie Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Wielu wiernych do przeżywania tych Świąt włącza pójście do kościoła, poszukując możliwości ich duchowego przeżycia. To dobrze. Kościół w czasie Nabożeństw wypełniony jest po brzegi – nie starcza miejsc w ławkach, ba, nawet stojący są dość mocno stłoczeni. Wtedy w kościele jest naprawdę pięknie W takim zgromadzeniu naszej wspólnoty i pieśń niesie się donośniej, i modlitwa brzmi szczerzej, i wiara każdego uczestnika nabiera nowej mocy. Uczestnictwo we Mszy św., która gromadzi jak najwięcej współparafian pozwala bardziej wzniośle i z oddaniem ją przeżyć. Potem, wraz upływem czasu liczba wiernych zmniejsza się z każdą niedzielą, do kolejnego Święta. Wielu z tych, którzy okazjonalnie chodzą do kościoła, swoje zaniechanie usprawiedliwiają powiedzeniem, że modlić się można wszędzie. „Nie możesz modlić się w domu tak jak w kościele, gdzie jest wielka rzesza i gdzie wołanie do Boga unosi się z jednego serca. Jest w tym jeszcze coś więcej: zjednoczenie umysłów, zgodność dusz, więź miłości, modlitwy kapłanów. Do kościoła idzie się również po to, aby spotkać, a przede wszystkim zobaczyć Jezusa. Obraz Jezusa pod postacią Eucharystii można ujrzeć tylko w kościele, który staje się w tym momencie drzewem Zacheusza, ową sykomorą, z której widać Jezusa, Jego pragnienie zagoszczenia u nas i obietnicę naszego zbawienia /por. Łk 19, 1-10/. I tylko w kościele obraz Jezusa jest wyraźny i jednoznaczny. Papież Jan Paweł II w Encyklice „Ecclesia de Eucharystia” pisze: „Za każdym razem, gdy Kościół sprawuje Eucharystię, wierni mogą w pewien sposób ponownie przeżywać doświadczenie dwóch uczniów z Emaus: «Otworzyły się im oczy i poznali Go»”. /Łk 42,31/.  Z tej możliwości oglądania Jezusa, jaką daje udział we Mszy św., należy bez ograniczeń korzystać.